ถอดกลยุทธ์ล้มยักษ์ บทเรียนธุรกิจ จากซีรีส์ดัง ITAEWON CLASS

TEXT : อริส



      อิแทวอนคลาส (ITAEWON CLASS) หรือ “ธุรกิจปิดเกมแค้น” หนังซีรีส์เกาหลี ความยาว 16 ตอน สร้างจากเว็บตูนชื่อเดียวกัน เริ่มฉายทาง Netflix ตั้งแต่ต้นปี 2020 ถึงตอนนี้ก็เกือบสองปีแล้ว นอกจากความสนุกและแง่คิดดีๆ ซีรีส์เรื่องนี้ยังสร้างกระแสฮิตอาหารเกาหลีสไตล์ทันบัม (ชื่อร้านในหนัง) อยู่ระยะหนึ่ง ทั้งร้านอาหารที่นำเสนอเมนูจากหนัง และเหล่ายูทูบเบอร์ที่แนะนำวิธีปรุงรับประทานเองที่บ้านด้วย   

     พัคแซรอย หรือ รอย เป็นเด็กมัธยมปลายที่มีความฝันอยากเป็นตำรวจ พ่อของเขาทำงานในบริษัทอาหารอันดับหนึ่งของประเทศ เมื่อพ่อได้เลื่อนขั้นย้ายไปประจำสำนักงานใหญ่ของชางกากรุ๊ป เขาจึงต้องย้ายไปโรงเรียนใหม่ ซึ่งทายาทชางกากรุ๊ปก็เรียนที่นี่ด้วย เพียงวันแรกก็เกิดเรื่องที่ทำให้ชีวิตพลิกผัน เมื่อรอยยื่นมือเข้าไปช่วยเพื่อนในห้องที่ถูกรังแก และต่อยหน้าลูกชายประธานชางกากรุ๊ปเข้า พ่อของเขาต้องมาเผชิญหน้ากับประธานบริษัทในห้องฝ่ายปกครอง เมื่อเห็นว่าเป็นลูกชายของพนักงานคนเก่าคนแก่ ประธานชางบอกให้รอยคุกเข่าขอโทษลูกชายตัวเอง แล้วจะไม่เอาเรื่อง รอยยืนยันว่าได้ทำตามความเชื่อของตัวเอง อย่างที่พ่อของเขาสอนมา และยึดถือเป็นแนวทางดำเนินชีวิต ประธานชางจึงหันไปกดดันหัวหน้าพัค ให้จัดการกับลูกชาย เรื่องจบที่หัวหน้าพัคตัดสินใจลาออกจากบริษัทที่เขาทำงานมาค่อนชีวิต ส่วนรอยก็ถูกไล่ออกจากโรงเรียน

     หัวหน้าพัคใช้เงินเก็บลงทุนเซ้งพื้นที่เปิดร้านอาหารเล็กๆ สองพ่อลูกช่วยกันตกแต่งร้าน รอยรู้สึกผิดที่ทำให้พ่อต้องตกงาน ขณะที่หัวหน้าพัคกลับมีความสุข เขาบอกลูกชายว่า “นี่เป็นความฝันของพ่อเลยนะ ได้มีกิจการเป็นของตัวเองแบบนี้” แต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ คืนนั้นก็เกิดอุบัติเหตุ รอยสูญเสียพ่อไป การทวงความยุติธรรมทำให้รอยถูกตัดสินจำคุก 3 ปีในข้อหาพยายามฆ่า  

     นับแต่นั้นเป้าหมายชีวิตใหม่ของรอยก็คือการแก้แค้น เขาใช้เวลาในคุกศึกษาหาความรู้ หนังสือเล่มโปรดของเขาคือ “รสชาติดีๆ ของชีวิต” ประวัติชีวิตของประธานชาง และเรื่องราวการสร้างอาณาจักรชางกา จากร้านอาหารเล็กๆ ใต้สะพานจนก้าวขึ้นมาเป็นธุรกิจอาหารอันดับหนึ่งของประเทศ เมื่อพ้นโทษออกมา เขาทิ้งหนังสือเล่มนี้ที่อ่านจนจำได้ขึ้นใจ และวางแผนแก้แค้นศัตรูที่เขายอมรับนับถือความสามารถ ด้วยการมุ่งมั่นสร้างธุรกิจให้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งเพื่อโค่นชางกากรุ๊ปลงให้ได้

     หลังพ้นโทษเขาวางแผนว่าจะทำงานประมงน้ำลึก 7 ปี เพื่อเก็บเงินเปิดร้านอาหาร อันที่จริงรอยมีเงินก้อนหนึ่ง จากการเซ้งร้านและเงินประกันชีวิตของพ่อ เมื่อรวมกับเงินที่พ่อกันไว้สำหรับให้เขาเรียนต่อ ก็พอที่จะเปิดร้านได้โดยไม่ต้องเสียเวลา 7 ปี แต่เขาไม่ใช้เงินก้อนนั้นเพราะ “เงินนั้นเท่ากับชีวิตพ่อ มันควรมีความหมายมากกว่านั้น"