Member Login register here!| Forgot Password?
hp2

Sort article by  

Knowledge Hub aec ec

ต้องรีบรู้เขา

 

 

 
 
 
เรื่อง นายขลุกขลิก
 
 
 
แม้แต่ชาวบ้านร้านตลาด ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงผลของการเปิดเสรีการค้า เพราะเมื่อภาษีนำเข้าลดลง ราคาสินค้าก็ถูกลงด้วย 
 
‘แอปเปิ้ล ลูกท้อ’ ผลไม้มีคลาส ที่เคยเป็นของแพงของฟุ่มเฟือยสำหรับคนรายได้น้อย 
 
เดี๋ยวนี้กลายเป็นผลไม้พื้นๆ บนแผงขายในตลาดสด หาซื้อง่ายกว่าลูกมะเดื่อหรือมะขามป้อม 
 
นี่เป็นส่วนหนึ่งของการเปิดเสรีการค้าผักผลไม้ไทย-จีน ตั้งแต่ปลายปี 2546
 
‘ความตกลง’ ครั้งนั้น ทำให้ผักผลไม้จากแดนมังกรมีราคาถูกลงกว่าเดิม แปลว่าเกษตรกรและแรงงานรับจ้างก็มีโอกาสได้กินของนำเข้าเหมือนกัน 
 
แต่อีกด้านหนึ่ง หอมและกระเทียมของเกษตรกรไทยก็มีคู่แข่งมากขึ้น 
 
‘มีได้ก็ต้องมีเสีย’ เป็นเหรียญสองด้าน ที่มักเกิดขึ้นเสมอเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง 
 
เพียงแต่คนที่อยู่ใน ‘มุมได้’ ก็มักจะเชียร์ คนที่อยู่ใน ‘มุมเสีย’ ก็มักประท้วง 
 
นี่ยังไม่นับผลจากการเปิดเสรีอาเซียน ที่ไทยและเพื่อนบ้านอีก 5 ประเทศ ลดภาษีนำเข้าทุกสินค้าเหลือ 0% เท่านั้น ซึ่งมีผลไปเมื่อต้นปี 2553 แปลว่าสินค้าที่ผลิตในมาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ บรูไน และสิงคโปร์ ถ้าส่งมาไทยก็ไม่ต้องเสียภาษีนำเข้าสักบาท อ้อ! รู้สึกจะมียกเว้น 5-6 รายการสินค้าครับ หนึ่งในนั้นคือ กาแฟ  
 
และในปี 2558 ข้อตกลงแบบนี้ จะขยายพื้นที่ครอบคลุม เวียดนาม ลาว พม่า และกัมพูชา 
 
ยิ่งขยายพื้นที่ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียก็ขยายวงมากขึ้น 
 
แต่ห้ามไม่ให้ขยายวงคงไม่ได้ เพราะ…
 
‘สินค้า’ ก็คล้ายกับ ‘น้ำ’ ครับ เพียงแต่ไหลในทิศตรงกัน
 
‘น้ำ’ ไหลจากที่สูงไปที่ต่ำ
 
แต่ ‘สินค้า’ ไหลจากที่ต่ำไปที่สูง
 
ที่ไหนให้ราคาสูง ใครๆ ก็อยากเอาสินค้าไปขายที่นั่น 
 
การเก็บภาษีนำเข้าจึงเสมือนเขื่อนกั้นน้ำ ที่ชะลอการเคลื่อนย้ายสินค้า แต่ว่าการฝืนธรรมชาติแบบนี้ ดูจะไม่เป็นที่ต้องการของกระแสทุนนิยมสมัยใหม่ ที่หันไปทางไหนก็มีแต่เปิดเสรีการค้า 
 
ไม่เฉพาะสินค้าเท่านั้น แม้แต่ ‘แรงงาน’ ก็ไหลได้เหมือนกันครับ 
 
ไหลจาก ‘ค่าจ้างต่ำ’ ไปยัง ‘ค่าจ้างสูง’ 
 
เกษตรกรชาวไร่ชาวนาของไทยก็มาหางานทำในกรุงเทพฯ และหัวเมืองใหญ่ 
 
แรงงานประเทศเพื่อนบ้านก็เข้ามาแสวงโชคในบ้านเรา ตอนนี้ก็มีเข้ามากว่าล้านคนแล้ว ส่วนใหญ่เป็นพม่า มีลาวกับกัมพูชา แซมมานิดหน่อย 
 
แรงงานเหล่านี้ ทำให้ธุรกิจไทยมีทางเลือกมากขึ้น เพราะบางอาชีพคนไทยไม่ใช้ชีวิตเปื้อนฝุ่นอีกแล้ว ทั้งงานในโรงงาน กิจการห้องแถวที่ต้องจ้างเด็กเสิร์ฟ เด็กล้างจาน ไปจนถึงคนใช้ประจำบ้าน  
 
แม้ตอนนี้แรงงานต่างด้าวจะได้ใบอนุญาตทำงานชั่วคราวเท่านั้น แต่ในอนาคตก็ไม่แน่ และถ้าแนวคิดสังคมอาเซียน (ASEAN Community) เป็นไปอย่างที่ฝัน เราอาจมีเพื่อนร่วมงานเป็นชาวต่างชาติมากขึ้น ไม่เฉพาะงานที่ใช้แรงกาย แต่อาจได้เห็นผู้จัดการชาวสิงคโปร์ มาเลเซีย หรือฟิลิปปินส์เข้ามาทำงานในบ้านเราเยอะกว่าเดิม  
 
พร้อมๆ กันนี้ เราก็มีลูกค้าเพิ่มขึ้นอีก 4-5 เท่า เป็นลูกค้าต่างภาษาต่างวัฒนธรรม  
 
ในทำนองเดียวกัน เราก็มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นตามไปด้วย   
 
ดังนั้น หากไม่อยากถูกน้ำท่วมเมื่อประตูเขื่อนเปิด เราก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมครับ 
 
“เตรียมตัวอย่างไร ซื้อเรือ สร้างแพหรือ?” 
 
ใช่ครับ! เราต้องหาอุปกรณ์ช่วยลอยตัว 
 
อุปกรณ์ที่ว่า คือ ต้องรู้ภาษา และวัฒนธรรมของประเทศข้างๆ บ้าง 
 
อย่าลืมว่าตอนนี้ประเทศเพื่อนบ้านเขาเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมไทยกันพอสมควร แต่เรายังฟังเวียดนาม พม่า ลาว กัมพูชา ไม่รู้เรื่อง
 
การทำธุรกิจสมัยนี้ ขนาด ‘รู้เขา รู้เรา’ ยังแข่งขันลำบาก 
 
แล้วถ้า ‘รู้เรา แต่ไม่รู้เขา’ จะเหนื่อยขนาดไหนครับ 
 
เดี๋ยวนี้แรงงานต่างด้าวเขาแยกแยะเพลงชาติไทยกับเพลงลอยกระทง ได้แล้วนะครับ 
 
ส่วนการฟัง การพูด อาจต้องใช้เวลาปรับปรุงอีกหน่อย เชื่อว่าอีกไม่นานเด็กเสิร์ฟร้านก๋วยเตี๋ยวจะต้องออกเสียงชัดว่า เส้นเล็กไม่งอก! 
 
ไม่ใช่ “เส้นเละ ไม่ง้อ!” 
 
 
Select year  


Select year  

  • SME Thailand Radio

  • sme startup : review

    พงศธร ธรรมวัฒนะ Love it. Think it. Do it.

    ​Issue 43, April 2017
    พงศธร ธรรมวัฒนะ Love it. Think it. Do it.
    ใครจะคิดว่าของเล่นที่นำไปสู่การสะสม จะไปไกลกว่าเรื่องเล่นๆ ด้วยเพราะมองการณ์ไกลจึงทำเรื่องเล่นๆ ในวันนั้น ให้กลายเป็นธุรกิจเล็กๆ และขยายเป็นอาณาจักร..